首页 > 诗文 > 答黄薮富道 > 拼音版

《答黄薮富道》拼音版

[宋代]: 王令

huángsǒudào--wánglìng

jiǎojiǎoshìshízǒuyóuhuòchí

cóngérdǎirénruòzuòshìzhī

érshǐyòngxiānrén

jiānniànshìwèiwèi

ércánruò退tuì

lǎoshēnkǒngyán饿èyóu

xīnzuìyóuyòngchí

jiāngliùchǐjiàn

dànbǎitiánbàogāngguī

niánláishìqióngbào

guǎnéngjiàérqiān

píngshēngshìwénhuóhán

miǎncóngjìnshìshùruòqiǎngér

shíshíxiàowǎngwǎngqióngjiābēi

yǒugāofēiniǎozhōng

ruìzhīcóngshíláishēntóuchī

shénlóngbáixiéwànfēi

使shǐkǒuyǒuxiánānxúnsuí

suīránpíngshēngzhìwèirěnxiāng

xiánshísànkāizòngyínzhù

cáijiāngshūgǎntōurénzhī

huángjūndàozhěshù

shǒujiǔhuángzhōngpángzhéyuèchuī

xuánzhīshīlèichàng

zhīshèjiāomiàoshī

kuàngshuāibìngyǒubēi

jiāzhīkùnxuéjiǎofāngqiānléi

shīchénjǐndàoxìngzilián

王令简介

[宋代] · 王令的简介

王令(1032~1059)北宋诗人。初字钟美,后改字逢原。原籍元城(今河北大名)。 5岁丧父母,随其叔祖王乙居广陵(今江苏扬州)。长大后在天长、高邮等地以教学为生,有治国安民之志。王安石对其文章和为人皆甚推重。有《广陵先生文章》、《十七史蒙求》。

... 〔► 王令的诗(306篇)〕〔► 王令的名句(3条)